BERT BEVERS
www.bertbevers.com


  Foto: Maarten Bevers




  Titel:  Geschikt En Bewogen
  Jaar:  1975
  Prijs:  Uitverkocht
  ISBN: 90 6230 015 4



*

Er sluimert een
gebed in mijn mond
het spreekt de
taal der profeten

dit is de stem
van geloven:
een zachte warme

bijbel van regen




  Titel:  Prachtig Beheersen
  Jaar:  1977
  Prijs:  3,50
  ISBN: 90 6230 035 1


 
PRACHTIG BEHEERSEN

is leven niet
stilzwijgend een
aftellen van werk?
een sluimerend weten:
het scheppen
bewandelt vreemde omwegen? 


scheppen is veel
mensen niet nodig
blijken te hebben.

 
kunst is dus steeds
een halve woede prachtig beheersen



  Titel:  De Nadering
  Jaar:  1982
  Prijs:  5,00
  ISBN: 90 6230 060 X


 
DE NADERING III

er kiemt een strijd
zo stil omhels je
alle boeken en je weet
er komt een tijd
van strijd terug
en wat je pijn doet
is het weten dat
het leren steeds weer sterft
voordat het klaar kan

 
er is het weten
dat vergeten wordt
elkaar te naderen
en al wat blijft is steeds
dan toch maar weer
die nadering die nadering




  Titel:  Afglans
  Jaar:  1996
  Prijs:  15,00
  ISBN: 90 6230 333 X


 
WAT WEET DE DICHTER?

Natuurlijk niet staat hij schrijvend op.
Elke ochtend kijkt hij verbaasd van de wereld
zoals een veulen van de eerste sneeuw.

Er wordt, weet hij, wat afgeleefd. Tussen klamme
lakens worden kinderen verwekt die jaren later
tussen klamme lakens kinderen verwekken in

geen schijn van wezenlijk veranderen. De
dichter weet de ingewanden warmer dan het leven
eromheen. Weet te worden, niet te zijn.

Hoopt de inkt steeds aders in te dichten.
Elk woord dat hij opslaat hoort hij.
Zijn werk is het etsen van bestaan in bestaan.




  Titel:  Eigen Terrein
  Jaar:  2013
  Prijs:  20,00
  ISBN: 90 6230 098 7



WEG

In memoriam Wilfried Adams (1947-2008)

En dan is het tijd, sla je de ooit zo verre hoek van
pijn om en verdriet. Is er die poort waaronder
je zonder toeval hoort en ziet: 'Dat was dan
dit lichaam'. Ik hoop dat je het naleven als
een langzame vriend herkent, dat het is
wat je ervan verwachtte. Hoe gedachten
vervonken, ongezien zoals kushandjes uit
nachttreinen. Dat je mooi dood bent bid ik.
Dat je rust mag hebben. Dat het je goed gaat
ginder in dat diepe, diepe klooster van het geduld.