|
NYLONS
Ik kocht een paar zwarte fantasiekousen
op een markt in Antwerpen
ik weet nog goed dat het oktober 2001
was
omdat ik dit kan koppelen aan de presentatie
van de bundel ‘Afscheidsliedjes’.
Het werd een afscheid van jou
van mij en van liedjes.
Je lag in coma, je leefde nauwelijks,
je had geen woorden meer.
Nu zit ik in de auto op weg naar dezelfde abdij
in Leuven precies vier jaar later
met dezelfde kousen aan.
Ik geef gas, ik rijd als een gek naar een plek
die ik ooit met je deelde. Jouw herinneringen
bleven vaag, onbeduidend en in de mist,
je wist niet eens
waar je met mij geweest was
maar je streelde mijn benen.
Mijn zwarte nylons herinneren zich alles.
|